Oczywiście, że tak. Obsługuje on proxy SOCKS5, SOCKS4, HTTPS, HTTP. Peery mają zdolność komunikacji przy HTTPS, SOCKS4, SOCKS5. HTTP używa się wyłącznie do połączenia z trackerem. Aby dodać adres proxy używamy menu OPCJE, USTAWIENIA, POŁĄCZENIE. DHT – Distributed Hash Table inaczej mówiąc SIEĆ ROZPROSZONA. Określa ona sposób wymiany części, z których składają się poszczególne torrenty, poza granicami trackera. W przypadku, gdy tracker pozostaje nieaktywny program automatycznie rozpoczyna wyszukiwanie części za pomocą sieci DHT, czyli przeszukuje inne komputery, które udostępniają części torrenta. Jak wyłączyć DHT? Możemy tego dokonać za pośrednictwem menu OPCJE, USTAWIENIA, PROTOKÓŁ BITTORRENT. W tym oknie musimy odznaczyć opcje WŁĄCZ DHT DLA NOWYCH TORRENTÓW oraz WŁĄCZ SIEĆ DHT. Jak włącza się mini grę „Tetris” w programie? Dokonamy tego za pomocą menu OPCJE, O PROGRAMIE. W tym menu musimy wcisnąć „t”. uTorrent znany również pod nazwą mikro Torrent w obecnej chwili jest czołowym klientem P2P. Jego popularność wśród prywatnych trackerów szacuje się na 80 %.

Przechodzimy teraz do zasadniczej kwestii składników pakietu. Jak widać w jego skład wchodzą : Schematics-odpowiedzialny za tworzenie schematów ideowych, Design Manager-zarządca pakietu,PS SPICE A/D-moim zdaniem wraz z następnym Probe najważniejszy komponent, gdyż pokazuje zachowanie układu przy ustalonych warunkach;PS Board-przydatny dodatek,w którym można utworzyć projekt płytki drukowanej, tak jak np.w Eagle’u, z tym że tu są mniejsze możliwości w tym zakresie. Optimizer służy do optymalizacji elementów. W czasie analizy DC obliczane są stałoprądowe punkty pracy dla zmieniających się parametrów układu, Program wykonuje analizę zastępując indukcyjności bardzo małymi rezystancjami (ok. 0.01a pojemności bardzo dużymi (ok.10^8). Przed analizą stanów nieustalonych wykonana jest zawsze analiza stałoprądowa w celu wyznaczenia warunków początkowych. W czasie analizy AC obliczane są zmiennoprądowe wartości wielkości wyjściowych w funkcji częstotliwości. Początkowo obliczane są stałoprądowe punkty pracy elementów układu, a następnie wyznaczane są parametry modeli nieliniowych. Po tych obliczeniach układ jest analizowany w dziedzinie częstotliwości. Wynikiem analizy jest zwykle wartość jednej z transmitancji układu dla podanych częstotliwości. Jeśli układ zawiera tylko jedno źródło napięciowe (prądowe), dogodnie jest przyjąć dla niego wartość jednostkowa lub zerowa. Wynikiem analizy jest odpowiedź czasowa układu w przedziale od do podanej wartości końcowej. Warunki początkowe są obliczane w czasie wykonanej wcześniej analizy stałoprądowej przy założeniu, ze przed chwila t = t0 w układzie panował stan ustalony. Każdy przebieg okresowy może być przedstawiony za pomocą szeregu trygonometrycznego zwanego szeregiem Fouriera. Analiza Fouriera umożliwia obliczenie poszczególnych składowych szeregu aż do 9 harmonicznej.

SPICE to akronim od słów Simulation Program with Integrated Circuit Emphasis, co można przetłumaczyć jako program do symulacji układów elektronicznych ze szczególnym uwzględnieniem układów scalonych. Takie komputerowe programy symulacyjne umożliwiają badania układów elektronicznych bez potrzeby korzystania z drogich przyrządów pomiarowych czy podzespołów laboratoryjnych. Dzięki rozbudowanym możliwościom oprogramowania istnieje możliwość dokonania szeregu skomplikowanych pomiarów i analiz umożliwiających wyszukanie błędów na tym etapie projektowania układu. Zatem zastosowanie badań symulacyjnych skraca czas wykonania projektu zmniejszając liczbę błędów w projektowaniu urządzenia. Program wywodzi się z innego programu zwanego CANCER(Computer Analysis of Non-Linear Limits Excluding Radiation), napisanego przez prof. Ronalda Rohrera z U.C. Berkley. Zrobił to w latach 60’ wraz z pomocą swoich studentów. Na początku program miał tylko trzy funkcje obliczeniowe.Z biegiem lat powstawały nowsze, bardziej rozwinięte wersje,cieszące się dużą popularnością. Przez te ponad 30 lat powstało wiele wersji SPICE’a produkowane przez różne przedsiębiorstwa. Najpopularniejszą jest PS SPICE, produkowany kiedyś przez MicroSim. Teraz Orcad przejął ten projekt. Są wersje na różne systemy operacyjne.Praca w Windowsach jest znacznie łatwiejsza, z tego względu,że w DOS-ie musimy ręcznie tworzyć pliki wpisując doń odpowiednie komendy, nazwy elementów, ich rozmieszczenie,co jest bardzo żmudną pracą. „Pod Windowsem” tworzymy schemat z gotowych elementów i plik sam się potem tworzy. Dostępne są zarówno pełne wersje, demo i evaluacyjne. Cena za tą pierwszą wynosi od 9 tys.dolarów. Ja używam wersji evaluacyjnej DesignLab Eval 8, króra ma pewne ograniczenia jak np.max. ilość elementów schematu to 50,czy max. liczba nowo tworzonych elementów biblioteki to 20. Restrykcje te dla niezaawansowanego użytkownika nie będą miały znaczenia, gdyż zazwyczaj nie tworzymy tak rozbudowanych projektów. Obecnie na rynku konkurencją dla SPICE’a są m.in. Amilab,Crocodile Clips i Elektronics Workbench. Są one darmowe,ale służą do zadań na poziomie szkolnym. Później jeden z nich porównam ze SPICE’m.

Dzisiejszy świat daje możliwości techniczne,które w znaczny sposób ułatwiają poruszanie się we wszystkich gałęziach gospodarki. ‘Elektronika’ to dziedzina ,która cały czas się rozwija stając się napędem naszych „cyfrowych czasów”.Każdy elektronik musi dokładnie przeanalizować problem, nad którym pracuje,a potem ewentualnie korygować swoje błędy. Dawniej budowano układ na płytce drukowanej lub tzw.”pająku” i podłączano mierniki,aby zobrazować jego działanie. Łączyło się to ze stratą cennego czasu. Dziś jest to o wiele prostsze. Istnieją obecnie programy komputerowe wspomagające tworzenie i obróbkę naszych rzeczywistych układów. Mamy możliwość przetestowania ich działania bez potrzeby fizycznego łączenia elementów. Na rynku istnieje bardzo wiele aplikacji służących temu celowi-np.komercyjny „PSpice” czy darmowy „Electronic Workbench EDA”. Na początku nauki elektroniki polecam workbench-a. Ma on wiele zalet i jest jakby praktyczną podporą dla teoretycznego materiału(szczególnie dla początkujących). Symulacja w tym programie obejmuję zarówno układy analogowe jak i cyfrowe.Bardzo intuicyjny interfejs składa się z trzech pasków narzędziowych,obszaru roboczego oraz przycisku do załączania zasilania.Wyposażenie tej wirtualnej pracowni jest niezwykle bogate.Zostało ono podzielone na kilka grup. Program umożliwia analizę układu.Jej rodzaj i odpowiednie parametry dobiera się w zakładce Analysys. Wyniki symulacji możemy wyświetlić w postaci wykresu.Właściwości wszystkich elementów programu można zmienić klikając dwa razy w dany obiekt(wstawianie obiektów metodą przeciągania).Na rysunku drugim przedstawiłem przykładowy wygląd aplikacji przy symulowaniu prostownika jednopołówkowego.