Płytka drukowana to odpowiednio przygotowana płytka pokryta miedzią. W przemyśle elektronicznym wykonywane są one bardzo szybko i dokładnie w skomplikowanych procesach technologicznych. Warto wiedzieć,że takie płytki można także wykonać w domowych warunkach i to dość tanim kosztem. Proces budowy układu elektronicznego składa się z czterech podstawowych etapów:opracowanie i analiza schematu ideowego,zaprojektowanie płytki drukowanej (np.w programie komputerowym „Protel DXP”,odpowiednie wytrawienie płytki oraz zlutowanie układu. Dwa ostatnie etapy są najłatwiejsze, ale wymagają pewnej wprawy.Istnieje kilka domowych metod tworzenia płytek. Najłatwiejszy polega na narysowaniu na miedzi ścieżek odpowiednim pisakiem i wytrawienie jej w kwasie. To sposób dobry dla początkujących.Po pewnym czasie konieczna staje się nauka obsługi programów komputerowych do projektowania płytek. W tym artykule zostanie opisana bardzo popularna metoda termiczna (popularna też jest metoda naświetlania). Co będzie potrzebne? Po pierwsze należy zaopatrzyć się w odpowiednie narzędzia i materiały: płytka pokryta miedzią (tzw.laminat),kwas do trawienia miedzi (np.trójchlorek żelaza), dwie kuwety plastikowe, pinceta, drobnoziarnisty papier ścierny,żelazko oraz papier kredowy (najlepiej 115g/m2). Na papierze musi znaleźć wydruk projektu naszej płytki w drukarce laserowej. Dotyczy to osób,które taką drukarkę mają. Pozostali muszą wydrukować projekt na drukarce atramentowej, a następnie zrobić ksero wydruku. Chodzi o pokrycie papieru tonerem,który w wysokiej temperaturze przyczepi się do miedzi.Gdy mamy przygotowany taki rysunek,należy wyciąć z laminatu odpowiedni kształt naszej przyszłej płytki oraz dokładnie go umyć za pomocą środku piorącego oraz papieru ściernego. Teraz należy odwrócić żelazko, tak aby można było położyć płytkę na rozgrzanej płycie. Najlepiej je jakoś unieruchomić. Temperaturę żelazka należy dobrać indywidualnie „metodą prób i błędów”(ok.3/4 max. wartości). Gdy żelazko się rozgrzeje należy położyć na nim płytkę, miedzią do góry. Następnie delikatnie położyć na nią rysunek z naszym projektem płytki. Teraz trzeba przycisnąć rysunek na całej jego powierzchni, tak aby ścieżki zaczęły być widoczne przez papier (ok.2-3 minut).Kiedy to zrobimy należy zdjąć płytkę z żelazka i włożyć do kuwety z roztworem ciepłej wody i środka piorącego na ok.15 minut. Później należy delikatnie i dokładnie zdjąć papier z płytki. Przy pierwszych próbach z pewnością nie wszystkie ścieżki odbiją się na laminacie. W takiej sytuacji należy zmyć toner, wysuszyć płytkę i ponowić próbę. Gdy już mamy poprawnie odbitą płytkę, można rozpuścić kwas zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Teraz wkładamy płytkę do kwasu i kontrolujemy wytrawianie,wskazane też jest mieszane roztworu. Gdy miedź zostanie wytrawiona, należy wyjąć płytkę,obmyć ją pod bieżącą wodą oraz zmyć toner przy pomocy papieru ściernego. Tak przygotowaną płytkę dobrze jest zabezpieczyć przed utlenianiem się miedzi. Można np.pobielić ścieżki plecionką i cyną. Na sam koniec można wywiercić otwory na elementy przewlekane oraz przejść do samego lutowania układu. Przedstawiona tu metoda odnosi się tylko do płytek jednowarstwowych. Płytki dwuwarstwowe robi się analogicznie, najpierw wytrawiając jedną stronę,wiercąc otwory, a potem wytrawić drugą stronę.Należy uważać przy kontakcie z kwasem,który trawi nie tylko miedź.

Przy instalacji wczytywane jest automatycznie ponad 200 bibliotek elementów.To zazwyczaj wystarcza dla studenta czy ucznia.Jeżeli jednak zdarzy się inaczej możemy taką sytuację rozwiązać na dwa sposoby.Albo pobierzemy nowe biblioteki ze strony producenta,gdyż często pojawiają się nowe dodawane przez innych użytkowyników, albo stworzymy własną,dostosowaną do osobistych potrzeb. To bardzo przydatna funkcja szczególnie dla zaawansowanych użytkowników. ULP to skrót od User Language Programs. Jest to wewnętrzny język Eagle’a przypominający składnią język C. Za jego pomocą możemy rozszerzać możliwości pakietu o zaawansowane funkcje. Oprócz języka ULP, użytkownik może korzystać z prostych skryptów sterujących pracą EAGLE’a. Skrypty te to po prostu pliki tekstowe składające się z szeregu poleceń. W pliku ze skryptem można umieścić często wykonywane ciągi poleceń. Za ich pomocą można np. zaimportować dane z innych programów. Można też stworzyć nowy kształt. Po prostu jakiś ciąg tekstu określa jakiś kształt. Gdy wpiszemy ten tekst pojawia się przypisany mu kształt. Do otwierania tego typu plików można zastosować np.notatnik. CAM-Processor to program zintegrowany z pakietem. Stosuje się go wtedy gdy zamiast wytrawiać płytę w domu wolimy oddać projekt do specjalistów. Program generuje specjalny plik Gerber, który możemy oglądać za pomocą darmowej aplikacji ViewMate. Jest on potrzebny do odtworzenia informacji o projekcie. Podsumowując komputer wraz z odpowiednim oprogramowaniem jest bardzo przydatny w pracy elektronika. Pakiet Eagle’a posiada wszystkie funkcje potrzebne do wykonania kompletnego projektu płytki. Jego możliwości są porównywalne z komercyjnymi wersjami najlepszych tego typu pakietów. Z czystym sumieniem mogę go polecić do pracy elektronicznej.

uTorrent to klient P2P pracujący na platformach Windows 95 / 98 / ME / NT / 2000 / XP / 2003 / Vista / 7. Pracuje on w języku angielskim oraz polskim. Największym powodem to zdobycia ogromnej popularności uTorrenta jest niski poziom zużywania zasobów systemowych. Zwykle nie wykorzystuje on więcej jak 10 MB pamięci RAM. Bardzo ważnym aspektem jest również niebywale wielka wydajność tego klienta. Za pomocą predefiniowanych ustawień, pracuje on na maksymalnej prędkości każdego łącza. Dla bardziej wymagających użytkownik stworzono zakładkę ustawienia zaawansowane, które pomogą odpowiednio zoptymalizować wydajność klienta. Posiada on również możliwość tworzenia nowych torrentów, jak i ich udostępniania. Ma on wbudowany poręczny kreator, do tworzenia torrentów. Klient P2P uTorrent pracuje na licencji freeware, a więc jest całkowicie darmowy. Nazwa licencji pochodzi z języka ang. od słów FREE softWARE. Licencja ta umożliwia darmowe rozpowszechnianie klienta, bez konieczności ujawniania kodu źródłowego. Jak wybrać język w programie uTorrent? Pierwotnie musimy sprawdzić, jaki język jest ustawiony, poprzez wybieranie zakładek OPTIONS, PREFERENCES…, GENERAL. W polu LANGUAGE jest wybrany język, standardowo to ENGLISH. Należy pobrać LANGUAGE PAC. Plik przenosimy do folderu programu, czyli %AppData%, uTorrent. Po uruchomieniu przechodzimy ponownie do lokalizacji zakładek OPTIONS, PREFERENCES…, GENERAL i w polu LANGUAGE wybieramy pożądany język. Jak zmienia się port w uTorrent? Można to zrobić za pomocą menu OPCJE, USTAWIENIA, POŁĄCZENIE. W polu PORT DLA POŁĄCZEŃ PRZYCHODZĄCYCH. Po zmianie portu program musi zostać zrestartowany. Jak ukryć pracę uTorrent? Program ma możliwość schowania, oznacza to, iż zostanie on widoczny wyłącznie w procesach. Aby tego dokonać należy wejść w OPCJE, USTAWIENIA, INNE. Następnie opcja BLOKADA ustawiamy BRAK, i ustalamy skrót, który może być kombinacją klawiszy, gdzie w przypadku naciśnięcia program się ukryje.

Analiza Monte Carlo i analiza Worst Case są analizami statycznymi, które podczas obliczeń zmieniają wartości wybranych elementów w przedziale ograniczonym zadeklarowaną tolerancją dla kolejnych iteracji analizy AC, DC lub Transient. Przed wykonaniem analizy należy wybrać element lub parametr danego elementu i określić tolerancje jego zmian. Analiza Monte Carlo oblicza zachowanie się układu przy przypadkowych zmianach wartości elementów lub wartości parametrów modelu elementów, dla których została określona tolerancja. Wynikiem analizy są dane statyczne, które pozwalają projektantowi ocenić zachowanie się układu przy zmianach wartości elementów wewnątrz założonego przedziału. Jeszcze jedna ważna właściwość to wykrywanie błędów w schemacie i nie tylko, co pozwala na kontrolę pracy. Teraz chcę przedstawić przykładowy projekt wykonany w pakiecie SPICE’a i dla porównania w programie Workbench. Wybrałem tu wzmacniacz 1-stopniowy z potencjometrycznym zasilaniem bazy tranzystora, co zapewnia stałość punktu pracy. Jest to najprostszy obok zasilacza układ prezentowany na początku nauki uczniom czy studentom. W edytorze schematów SPICE’a wygląda to tak jak na rys.3. Celowo włączyłem pokaz wartości napięć i prądów w poszczególnych gałęziach,gdyż znacznie ułatwia to pracę. Nie pokażę wszystkich funkcji pakietu,ale ważną rzeczą jest opcja transformaty Fouriera. Wynik jej działania widać na rys.6. Widać tu też to,że na poszczególnych wartościach napięć możemy wykonywać operacje matematyczne. Wnioski z porównania tych programów są takie,iż Workbench to bardzo poprawny, edukacyjny pomocnik elektroniczny. Stosuję go głównie uczniowie szkół średnich technicznych,gdyż można na nim przerobić większość programu nauczania. SPICE natomiast to narzędzie bardziej rozbudowane i profesjonalne. Nie pokazuję wszystkich jego możliwości, ponieważ są one bardzo skomplikowane i używane przez profesjonalistów. To właśnie on cieszy się największą popularnością wśród studentów. Podsumowując jeszcze krótko, to o czym dziś pisałem.Każdy elektronik powinien znać programy do analizy obwodów. Daje to możliwość rozwoju i efektywną pracę. Jest kilka pozycji godnych polecenia. W początkowym okresie na pewno warto zainteresować się takimi aplikacjami jak Workbench, ale myśląc poważnie o pracy powinniśmy używać programów z wyższej pułki jak SPICE.