Płytka drukowana to odpowiednio przygotowana płytka pokryta miedzią. W przemyśle elektronicznym wykonywane są one bardzo szybko i dokładnie w skomplikowanych procesach technologicznych. Warto wiedzieć,że takie płytki można także wykonać w domowych warunkach i to dość tanim kosztem. Proces budowy układu elektronicznego składa się z czterech podstawowych etapów:opracowanie i analiza schematu ideowego,zaprojektowanie płytki drukowanej (np.w programie komputerowym „Protel DXP”,odpowiednie wytrawienie płytki oraz zlutowanie układu. Dwa ostatnie etapy są najłatwiejsze, ale wymagają pewnej wprawy.Istnieje kilka domowych metod tworzenia płytek. Najłatwiejszy polega na narysowaniu na miedzi ścieżek odpowiednim pisakiem i wytrawienie jej w kwasie. To sposób dobry dla początkujących.Po pewnym czasie konieczna staje się nauka obsługi programów komputerowych do projektowania płytek. W tym artykule zostanie opisana bardzo popularna metoda termiczna (popularna też jest metoda naświetlania). Co będzie potrzebne? Po pierwsze należy zaopatrzyć się w odpowiednie narzędzia i materiały: płytka pokryta miedzią (tzw.laminat),kwas do trawienia miedzi (np.trójchlorek żelaza), dwie kuwety plastikowe, pinceta, drobnoziarnisty papier ścierny,żelazko oraz papier kredowy (najlepiej 115g/m2). Na papierze musi znaleźć wydruk projektu naszej płytki w drukarce laserowej. Dotyczy to osób,które taką drukarkę mają. Pozostali muszą wydrukować projekt na drukarce atramentowej, a następnie zrobić ksero wydruku. Chodzi o pokrycie papieru tonerem,który w wysokiej temperaturze przyczepi się do miedzi.Gdy mamy przygotowany taki rysunek,należy wyciąć z laminatu odpowiedni kształt naszej przyszłej płytki oraz dokładnie go umyć za pomocą środku piorącego oraz papieru ściernego. Teraz należy odwrócić żelazko, tak aby można było położyć płytkę na rozgrzanej płycie. Najlepiej je jakoś unieruchomić. Temperaturę żelazka należy dobrać indywidualnie „metodą prób i błędów”(ok.3/4 max. wartości). Gdy żelazko się rozgrzeje należy położyć na nim płytkę, miedzią do góry. Następnie delikatnie położyć na nią rysunek z naszym projektem płytki. Teraz trzeba przycisnąć rysunek na całej jego powierzchni, tak aby ścieżki zaczęły być widoczne przez papier (ok.2-3 minut).Kiedy to zrobimy należy zdjąć płytkę z żelazka i włożyć do kuwety z roztworem ciepłej wody i środka piorącego na ok.15 minut. Później należy delikatnie i dokładnie zdjąć papier z płytki. Przy pierwszych próbach z pewnością nie wszystkie ścieżki odbiją się na laminacie. W takiej sytuacji należy zmyć toner, wysuszyć płytkę i ponowić próbę. Gdy już mamy poprawnie odbitą płytkę, można rozpuścić kwas zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Teraz wkładamy płytkę do kwasu i kontrolujemy wytrawianie,wskazane też jest mieszane roztworu. Gdy miedź zostanie wytrawiona, należy wyjąć płytkę,obmyć ją pod bieżącą wodą oraz zmyć toner przy pomocy papieru ściernego. Tak przygotowaną płytkę dobrze jest zabezpieczyć przed utlenianiem się miedzi. Można np.pobielić ścieżki plecionką i cyną. Na sam koniec można wywiercić otwory na elementy przewlekane oraz przejść do samego lutowania układu. Przedstawiona tu metoda odnosi się tylko do płytek jednowarstwowych. Płytki dwuwarstwowe robi się analogicznie, najpierw wytrawiając jedną stronę,wiercąc otwory, a potem wytrawić drugą stronę.Należy uważać przy kontakcie z kwasem,który trawi nie tylko miedź.

Alicia zapomniała biletu, ale to nie powód do zmartwień. Przecież jest czarownicą. Może coś zrobić. I zrobiła. Pomyślała, że skoro przenosi różne rzeczy to przeniesie bilet z domu na swoją rękę. Jednak kanar już nad nią stał, ona wsadziła rękę do plecaka i schyliła głowę, jakby szukała biletu. Pomyślała o bilecie, a on zmaterializował się na jej ręce. To był cudowny dar. Ten dar widział ojciec. Bardzo rozbawiła go ta scena. Już miał w ręce bilet, gdy ten nagle zdematerializował się. Zniknął z jego ręki. Wiedział, co się stało, wiedział, że Alicia go zmaterializowała na swojej ręce. Lubił czarodziejstwo, sam chętnie by poczarował, ale nie mógł. Alicia szykowała dla niego niespodziankę. Czary to było coś, co on bardzo lubi. Alicii cudem udała się ta projekcja, bo tego nigdy nie robiła. Postanowiła, że będzie ćwiczyć swoją moc codziennie, by stać się najpotężniejszą czarownicą świata. W szkole zatrzymała czas. Zapomniała się nauczyć na test z geografii. Ale, po co ta magia skoro nie można by było jej użyć dla własnej korzyści. Zatrzymywała czas tyle razy ile potrzebowała by napisać test jak zwykle na pięć. Wielu osobom rozwijanie niezwykłych umiejętności zajmuje bardzo dużo czasu. Jednak Alicia szybko się uczy i temu właśnie, no może jeszcze determinacji, zawdzięcza to, co zdobyła. A zdobyła bardzo wiele. Ma moc, o jakiej marzy każdy człowiek. Rozwinęła ją tak, że stała się najpotężniejszą wiedźmą wszech czasów. W końcu nadchodzi ten dzień. Przywołuje ducha matki. Kiedy Anja jest w gronie męża i córki, Alicia pyta czy chciałaby znowu żyć. Anja jest zaskoczona takim pytaniem, ale odpowiada, że oczywiście chciałaby dalej móc z nimi przebywać, jako człowiek. Alicia bardzo się ucieszyła na te słowa. Zaczęła recytować zaklęcie. W nim ujęła najważniejsze sprawy. Miała nie stracić mocy tak jak i ojciec, matka miała wrócić do żywych, a wszyscy ludzie mieli zapomnieć o tym, że ona kiedykolwiek umarła. Anja nagle stała się cielesna, jej grób zniknął, a Alicia dalej miała moc. Cała rodzina od tej chwili czarowała długo i szczęśliwie. Wszyscy rozwijali swoje moce, a w szczególności Alicia, która dzięki magii odzyskała matkę.

Masz w grze swoje ulubione miejsce, lecz czegoś Ci brakuje? Na szczęście możemy dodawać dowolne obiekty na całej mapie. Wyobraź sobie, że uwielbiłeś sobie jakieś miejsce w gta. Czujesz się tam dobrze, spędzasz czas, szalejesz na motorze itp. Możemy tą miejscówkę ulepszyć tak, by było tam wszystko czego pragniemy. Może to być rampa na środku Ganton, drzewo na ulicy, czy też dom na samym środku jeziora. Tu wystarczy nam tylko pomysł, i odpowiednie narzędzie, czyli program MED. Obraz pokazywany jest oczywiście w 3D, dzięki czemu nie musimy modyfikować ręcznie plików tekstowych. Cała mapa podzielona jest na wiele części. Możemy załadować np. tą, gdzie znajduje się pierwszy dom bohatera. Dostępne mamy wszystkie obiekty, jakie został wykorzystane w grze. Są to między innymi skrzynki, beczki, lampy, domy, drzewa itd. Wystarczy znaleźć np. rampę, w prosty sposób, położyć w interesującym nas miejscu i zapisać. Od tej pory za każdym razem gdy włączymy grę będzie stała nasza rampa, po której możemy skakać bez ustanku. Jeżeli mamy ochotę, to możemy dodać naprawdę wiele obiektów, zmieniając pusty plac w skatepark własnego projektu. Jeżeli mamy zamiar uczyć się tworzenia własnych modyfikacji, to ta dziedzina jest najlepsza na początek. Tekstury to w nie profesjonalny sposób mówiąc „obrazki”, nałożone na każdy obiekt w grze. Jest to wygląd (nie mylić ze kształtem) ubrań, samochodów, budynków, broni itd. Zmieniając ją powodujemy że np. zielona bluza zmienia się w niebieską, z logo ulubionego zespołu. Tekstury można tworzyć w dowolnym programie graficznym, lecz by być zadowolonym z efektu, to zalecam takie aplikacje jak Photoshop czy też Gimp. Natomiast na początek wystarczy nam zwykły Paint, znajdujący się w każdym Windowsie. Pliki należy zapisać w formacie .bmp, lecz nie można takiego wrzucić prosto do gry. Najpierw trzeba dostać się do archiwum .img z katalogu gry, potem wyeksportować dany plik i otworzyć go w specjalnym programie, czyli TXD Workshop. Tak jak wspomniałem wcześniej, instrukcję jak to zrobić znajdziemy w sieci, a do tego na szczęście poradników nie brakuje. Tutaj możemy robić co nam się podoba. Wystarczy mieć pomysł na nowe spodnie, drzewa, czy co nam przyjdzie do głowy. Nie jest to trudne, lecz początki zawsze bywają trudne. Czy zastanawiałeś/aś się kiedyś dzięki czemu bohater się porusza? Bez względu na to czy to skok czy upadek, to i tak działa to na tej samej zasadzie. Animacje określają ruch każdej postaci, pojazdu, przedmiotu itp. Gdy bohater ma biec, to odtwarzana jest animacja działająca na zasadzie prostych kości z punktami, które zmieniają płynie swoje położenie, poruszając w tej sposób modelem. Tworzy się je we wspomnianym na początku programie o nazwie 3ds max. Nie jest to trudny zabieg, lecz wymaga wiele czasu i ćwiczeń, by animacja była realistyczna,a postać nie ruszała się jak robot. Posiada ją także wiele innych rzeczy, które mogą ulec zmianie kształtu lub położenia. Jest to między innymi szyba która może się stłuc oraz części samochodu takie jak drzwi itd. Animacja to nie tylko ruch, lecz tak że szybka zmiana tekstury. Dobrym przykładem są neony, po których przepływają różne wzorki. Jest tutaj bardzo ograniczający limit, przez który nie możemy zrobić zbyt długo odtwarzanych obrazów, więc nie umieścimy filmu na telewizorze, a jedynie kilka klatek z niego. Jeżeli mamy trochę chęci i pomysłu, to bez problemu możemy ożywić nudne bilbordy, powodując by były bardziej atrakcyjne (co jakiś czas zmieniające się reklamy).