Czaszka to jeden z nieodzownych elementów gry, o czym z pewnością wie każdy wprawiony gracz. Niemniej jednak warto napisać kilka słów w tym temacie, gdyż laikom ów system oznaczeń może wydawać się nieco skomplikowany. Przede wszystkim warto pamiętać o tym, iż czaszki pojawiają się przy imionach graczy, którzy zaatakowali innego gracza, przy czym kolor czaszki jest niejako specyficzny dla ilości zabitych przeciwników. Białą czaszkę dostaje gracz, który w ostatnim czasie wykazał się agresywnością, to znaczy zaatakował innego gracza, który nie posiadał nad sobą czaszki. Takie oznaczenie jest widoczne dla wszystkich graczy, podobnie jak czerwona czaszka, która oznacza, iż w przeciągu ostatnich dwudziestu czterech godzi dany gracz dopuścił się ataku na trzech nieoznaczonych czaszką przeciwników. Taką czaszkę można otrzymać również po ataku pięciu graczy przez okres tygodnia bądź też dziesięciu na przestrzeni trzydziestu dni. Warto wiedzieć, iż taka czaszka widnieje przy graczu przez calutki miesiąc, a jeśli zginie on w czasie swojej podróży po Tibii, straci wszystkie przedmioty, które udało mu się wcześniej zdobyć. Jak powszechnie wiadomo, posługiwanie się skrótami w Internecie to już niemal norma, każdy gracz zna wiele uproszczeń, którymi można się posługiwać, grając na międzynarodowych serwerach. Warto zatem poznać kilka najbardziej popularnych skrótów, typowych dla Tibii, które z pewnością jest w stanie przywołać każdy, wprawiony gracz. I tak na przykład PACC to po prostu konto Premium, dla odmiany FACC to konto, które dostępne jest bez konieczności uiszczania jakichkolwiek opłat. HMM z kolei to skrót, który stosowany jest do nazywania jednej z najbardziej popularnych run ofensywnych, która może być wykorzystywana przez takie postacie jak druid i mag. RS to jest charakterystyczna dla agresywnych graczy kara, którą otrzymuje się za zabicie określonej liczby przeciwników. Jej otrzymanie sprawia, iż gracz, który zostanie zabity trafi wszystkie przedmioty, jakie posiadał, nawet jeśli miał blokadę przeciwko takiej stracie. PK z kolei to po prostu osoba, która dopuszcza się zabijania swoich przeciwników.

Czasem Tworzenie tyczy się innych, nie mniej ciekawych i pomysłowych rzeczy, takich jak Statek czy Zestaw Nawigatora.Najlepszą podstawą, dostępną w MouseHunt na co dzień, bez odwiedzin Wędrownego Sklepu Ronzy, jest Podstawa Odwadniająca. Przepis na nią najlepiej od razu kupić w Przystani, a później mieć nadzieję, że łapane przez nas myszy przyniosą nam wystarczającą ilość Drzazg do jej skonstruowania. Czasem bywa, że czekanie na ostatnią Drzazgę wysysa z Łowcy całą energię i cierpliwość, ale wysiłek jest opłacalny. Podstawa Odwadniająca ma wysoki współczynnik Szczęścia i Wabienia, a przy tym jej Efekt Sera jest najwyższy ze wszystkich dostępnych podstaw i wynosi Ekstremalnie Świeży.Innym, istotnym elementem, są Statek (Ship) i Zestaw Nawigatora Oceanicznego (Ocean Navigation Kit). Oba są kluczami, to jest przedmiotami, otwierającymi trasę do nowych lokacji. Statek umożliwia dostanie się na S. S. Huntington II. Co ciekawe, można go wykonać na dwa sposoby. Przepis pierwszy, przeznaczony dla graczy o wyższym poziomie, składa się z sześciu elementów. Przepis drugi, dla graczy o poziomie niższym, ma dwie części: pierwszą, z pięciu elementów, zakończoną powstaniem Nieochrzczonego Statku (Unchristened Ship) i drugą, z dwóch elementów, zakończoną powstaniem Statku. Bez Tworzenia złapanie rzadszych i potężniejszych myszy byłoby kompletnie niemożliwe – stąd warto poszukiwać planów.Zasada polega na tym, że najlepsze pułapki danego typu pochodzą z Tworzenia. Pierwszą, którą powinien skonstruować Łowca, jest zazwyczaj Zasadzka z rodzaju pułapek Taktycznych. Większość składników pozyskujemy w Furomie, albo w jej pobliżu. Są to: Plany Zasadzki (Ambush Trap Blueprints), Drzazgi, Części Składowe Droidów (Droid Parts), Papier Ryżowy (Rice Paper) i Pieczęć Mistrzów. Ponieważ przepis zawiera pięć elementów, najbezpieczniej jest montować pułapkę dopiero będąc na poziomie Legendarnym. Podejmowanie prób wcześniej może prowadzić do utraty wszystkich elementów – nie oznacza to, na szczęście, całkowitej niemożności skonstruowania pułapki. Po prostu wszystkie części trzeba będzie zdobywać albo kupować jeszcze raz. Oznacza to jednak dużą stratę czasu, a często i funduszy.W niektórych przypadkach wykonanie najlepszej pułapki oznacza poświęcenie którejś z pułapek pośrednich, by otrzymać części – proces taki nosi nazwę Rozbijania i zachodzi w przypadku ACRONYM-u, ulepszonych Pułapek Wenus, czy NosorożcoBota.

Analiza Monte Carlo i analiza Worst Case są analizami statycznymi, które podczas obliczeń zmieniają wartości wybranych elementów w przedziale ograniczonym zadeklarowaną tolerancją dla kolejnych iteracji analizy AC, DC lub Transient. Przed wykonaniem analizy należy wybrać element lub parametr danego elementu i określić tolerancje jego zmian. Analiza Monte Carlo oblicza zachowanie się układu przy przypadkowych zmianach wartości elementów lub wartości parametrów modelu elementów, dla których została określona tolerancja. Wynikiem analizy są dane statyczne, które pozwalają projektantowi ocenić zachowanie się układu przy zmianach wartości elementów wewnątrz założonego przedziału. Jeszcze jedna ważna właściwość to wykrywanie błędów w schemacie i nie tylko, co pozwala na kontrolę pracy. Teraz chcę przedstawić przykładowy projekt wykonany w pakiecie SPICE’a i dla porównania w programie Workbench. Wybrałem tu wzmacniacz 1-stopniowy z potencjometrycznym zasilaniem bazy tranzystora, co zapewnia stałość punktu pracy. Jest to najprostszy obok zasilacza układ prezentowany na początku nauki uczniom czy studentom. W edytorze schematów SPICE’a wygląda to tak jak na rys.3. Celowo włączyłem pokaz wartości napięć i prądów w poszczególnych gałęziach,gdyż znacznie ułatwia to pracę. Nie pokażę wszystkich funkcji pakietu,ale ważną rzeczą jest opcja transformaty Fouriera. Wynik jej działania widać na rys.6. Widać tu też to,że na poszczególnych wartościach napięć możemy wykonywać operacje matematyczne. Wnioski z porównania tych programów są takie,iż Workbench to bardzo poprawny, edukacyjny pomocnik elektroniczny. Stosuję go głównie uczniowie szkół średnich technicznych,gdyż można na nim przerobić większość programu nauczania. SPICE natomiast to narzędzie bardziej rozbudowane i profesjonalne. Nie pokazuję wszystkich jego możliwości, ponieważ są one bardzo skomplikowane i używane przez profesjonalistów. To właśnie on cieszy się największą popularnością wśród studentów. Podsumowując jeszcze krótko, to o czym dziś pisałem.Każdy elektronik powinien znać programy do analizy obwodów. Daje to możliwość rozwoju i efektywną pracę. Jest kilka pozycji godnych polecenia. W początkowym okresie na pewno warto zainteresować się takimi aplikacjami jak Workbench, ale myśląc poważnie o pracy powinniśmy używać programów z wyższej pułki jak SPICE.