Alquerque to gra planszowa przeznaczona dla dwóch osób. W grze uczestniczą dwadzieścia cztery pionki. Stopień trudności określany jest jako dosyć trudny, i bez wątpienia taki jest . Bez kilkudziesięciu partyjek nie opanujemy dostatecznie tej gry, która trwa mniej więcej pół godziny. Historia sięga czasów starożytnego Egiptu, zaś do Europy przywieźli ją Maurowie okupujący swego czasu Hiszpanię. W tym okresie plansze wykonane były z drewna, kamienia , marmuru bądź jeszcze innego materiału. Linie potrzebne do gry były wówczas wycinane. Plansza zawiera dwadzieścia pięć punktów. Ruchy wykonywane są na zmianę, poprzez przesuwanie pionków na sąsiednie, wolne pola. Gdy za stojącym obok pionkiem przeciwnika jest wolny punkt następuje wtedy zbicie. Proces zbijania może być dokonywany w dowolnym kierunku. Celem jest pozbawienie przeciwnika wszystkich pionków. Liczba zbić jest nieograniczona , aż do wyczerpania pionków. Pionek zmuszony jest do zbijania w przeciwnym razie taki pionek musi być usunięty z planszy. Jej opracowania dokonał duński poeta i matematyk Piet Hein. Swego czasu gra była bardzo popularna zarówno w Europie i w Ameryce Północnej. Obecnie jest jednak bardzo mała znana z różnych względów , posiada bardzo proste reguły i może być wciągająca. Liczba graczy w tej grze wynosi dwie osoby. Do tej gry będziemy potrzebować planszy oraz stu dwudziestu dwóch pionków. Gra jest , pomimo stosunkowo prostych reguł, średnio trudna , wymaga od nas sporej wprawy oraz dużego namysłu. Czas trwania jednej partii gry zamyka się zazwyczaj w sześćdziesięciu minutach. Plansza ma kształt rombu, który podzielony jest na trójkątne pola. Długość jednego boku to dziesięć pól. Grę zawsze zaczynają czarne pionki , następnie ruchy wykonywane są na zmianę poprzez stawianie pionków na wolnych miejscach na zmianę. W Hexie nie ma zbijania , ponadto pionki , które zostały już raz na planszy położone nie mogą być już przesuwane. Celem gry jest ułożenie szeregu pionków od jednego brzegu planszy do drugiego końca pola.

Liczba graczy w tej grze wynosi dwie osoby. Rekwizytami w tej grze są plansza oraz osiemnaście pionków. Stopień trudności tej gry uznawany jest na dosyć wysoki. Jedna partia trwa mniej więcej pół godziny. Największą popularność gra zdobyła w dobie średniowiecza , planszę, co ciekawe, stanowił kawałek wyciętego torfu. W dzisiejszych czasach plansze wyrabia się głównie z tektury bądź drewna. Na planszy znajdują się trzy kwadraty , które połączone są dwiema poziomymi oraz dwiema pionowymi liniami. Łącznie jest ich tylko cztery. Każdy z graczy ma do dyspozycji dziewięć pionków , które w czasie gry ustawiane są przemiennie na wolnych punktach w miejscu przecięcia się linii. Pionki , które zostały zdjęte z planszy uznawane są za tzw. zabite. Ważną rzeczą w grze jest osiągnięcie trzech pionków w jednej linii , w tej sytuacji ma prawo zdjąć z planszy pionka przeciwnika , który nie wchodzi w skład tzw. młynka. W drodze wyjątku gdy nie ma innej opcji można jednak naruszyć nawet Młynek , gra jest wciągająca. Liczba graczy w tej przyjemnej grze wynosi tylko dwie osoby. Rekwizytami są jedynie plansza oraz cztery pionki. Pod względem stopnia trudności gra uznawana jest za łatwą. Czas trwania jednej partii to nie więcej niż dziesięć minut. Co ciekawe za planszę może posłużyć kartka papieru, na której można narysować odpowiednie linie. Pierwszy ruch jeden z graczy wykonuje ruch polegający na przesunięciu pionka na punkt centralny planszy. Następnie drugi gracz przesuwa swój pionek na pole opuszczone przez swojego przeciwnika i tak cała gra głównie przebiega. Krótko mówiąc, trzeba podążać za drugą osobą. Celem gry jest uniemożliwienie wykonania jakiegokolwiek ruchu pionkom przeciwnika. Gra jest ujmująca w swej prostocie , stanowi idealną propozycję na deszczowe dni jako pewnego rodzaju oderwanie od typowych i standardowych rozgrywek w karty czy gier planszowych. Gra po czasie niesamowicie wciąga co powoduje , że na tej grze możemy spędzić naprawdę mnóstwo czasu, jednak czas ten nie będzie zmarnowany. Liczba graczy w tej grze to tylko dwie osoby, Do gry potrzeba jednej planszy oraz sześćdziesięciu czterech pionków , przeważnie są one czarne lub białe. Stopień trudności jest wysoki , wymaga dużego zaangażowania , bardzo skomplikowana , zdecydowanie dla bardziej zaawansowanych wiekowo graczy. Czas trwania partii zamyka się przeważnie w godzinie. Gra została opracowana w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku przez Lewisa Watermana. Modyfikacja została dokonana przez Goro Hasegawę w roku 1971 , nazwana następnie pod nazwą Othello. W tej grze rozgrywane są mistrzostwa globu , prym wiodą w nich Japończycy. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych stworzono programy komputerowe , które są zdolne do wygrywania z najlepszymi zawodnika na świecie. W początkowym stadium gry , gracz posiada trzydzieści dwa pionki , umieszcza je następnie na zmianę z przeciwnikiem w tzw. polach centralnych. System zapisu jest podobny do tego spotykanego w szachach , z tą różnicą , że lewe górne pole to a1 a nie a8.